Ile kosztują buty robocze?

Cena butów roboczych to nie tylko kwestia wyglądu czy marki, ale przede wszystkim parametrów ochronnych, jakości materiałów i norm bezpieczeństwa, które but spełnia.

Żeby dobrze zrozumieć temat, podzielmy odpowiedź na kilka poziomów: od najtańszych modeli po profesjonalne buty do trudnych warunków.


Od czego zależy cena butów roboczych?

Cena obuwia roboczego jest uzależniona głównie od:

  1. Poziomu ochrony (norma EN ISO 20345:2011 / 2022) – zazwyczaj im wyższy poziom (S1, S2, S3, S4, S5), tym wyższa cena.
  2. Rodzaju materiału –skóra naturalna, mikrofibra, tkanina techniczna, guma, PVC, PU.
  3. Typu podeszwy – jedno- lub dwuwarstwowa, odporna na oleje, antystatyczna, antypoślizgowa (SRC), odporna na wysoką temperaturę (HRO).
  4. Rodzaju podnoska i wkładki – stalowy, kompozytowy, aluminiowy (różne wagi i wytrzymałość).
  5. Marki i ergonomii – znane marki (New Balance, Base, Cofra, Puma Safety, Artra, Safety Jogger) inwestują w komfort i technologie;
  6. Dodatkowych cech – ESD, WRU (wodoodporność), HI (izolacja termiczna), CI (izolacja od zimna), BOA (system zapięcia).

Buty robocze mogą kosztować zarówno 120 zł, jak i 800 zł — a różnica nie bierze się z samej „marki”, lecz z technologii, funkcji ochronnych i trwałości, które za nią stoją. Poniżej przedstawimy Ci, co realnie wpływa na cenę butów roboczych – punkt po punkcie, w języku praktyka BHP.


1. Poziom ochrony – im więcej zabezpieczeń, tym wyższa cena

Najważniejszym czynnikiem jest zakres ochrony, jaki zapewnia obuwie. Każdy element, który chroni stopę (np. przed zmiażdżeniem, przebiciem, poślizgnięciem, wodą czy temperaturą), to dodatkowa technologia i testy.

  • Podnosek ochronny – stalowy, aluminiowy lub kompozytowy. Kompozytowy jest lżejszy, nie przewodzi ciepła i nie rdzewieje — ale kosztuje więcej.
  • Wkładka antyprzebiciowa – stalowa lub tekstylna. Tekstylna (kevlarowa) jest elastyczniejsza i lżejsza, ale droższa.
  • Odporność na warunki pracy – np. wodoodporność (WRU), odporność na oleje (FO), izolacja od zimna (CI), wysokiej temp. (HI, HRO). Każde z tych oznaczeń to osobne badanie i certyfikat, które podnoszą koszt produkcji.

Innymi słowy: but z pełnym zestawem zabezpieczeń kosztuje więcej, ale też chroni w większym zakresie i posłuży dłużej.


2. Materiały i ich trwałość

Drugi kluczowy czynnik to materiały, z których wykonano cholewkę, podeszwę i wnętrze buta.

  • Skóra naturalna licowa lub nubukowa – trwała, oddychająca, odporna na przecięcia i wilgoć, ale droższa w obróbce.
  • Mikrofibra i materiały techniczne (np. Cordura) – bardzo lekkie i oddychające, odporne na przetarcia, często stosowane w nowoczesnych butach sportowych typu „safety sneakers”.
  • Tanie skóropodobne tworzywa – stosowane w najtańszych modelach, szybko pękają, ale obniżają koszt produkcji.
  • Rodzaj podeszwy – PU/PU, PU/TPU, PU/guma, PU/nitryl. Każdy typ ma inne właściwości: guma i nitryl są odporne na temperaturę i ścieranie, ale są cięższe i droższe niż PU.

Z praktyki BHP:
„lepsza podeszwa to inwestycja w komfort i bezpieczeństwo” – bo tanie buty często ślizgają się na mokrym betonie lub oleju, mimo że „na papierze” mają ten sam certyfikat.


3. Ergonomia i komfort użytkowania

Kolejny element, który mocno wpływa na cenę, to wygoda. But roboczy nosi się często po 8–12 godzin dziennie, więc wkładka anatomiczna, amortyzacja pięty, wentylacja, lekkość oraz równowaga między elastycznością a sztywnością to nie „luksus”, ale realne czynniki wpływające na zdrowie stóp i kręgosłupa.

Marki inwestujące w ergonomię (np. Artra, Base, New Balance, Safety Jogger) korzystają z badań biomechanicznych i systemów takich jak:

  • BOA® – zapięcie pokrętłem zamiast sznurowadeł.
  • Shock Absorber – system amortyzacji w podeszwie.
  • AirTech, Dry’n Air, BreathActive – systemy wentylacji i odprowadzania wilgoci.

To wszystko podnosi koszt produkcji, ale też znacząco zwiększa komfort i trwałość buta.


4. Technologia i certyfikacja

Każdy but roboczy, zanim trafi na rynek, musi przejść testy zgodności z normami (EN ISO 20345, EN ISO 20347 itd.). Im więcej norm i certyfikatów (np. SRC, ESD, HI, WRU, HRO), tym droższe są badania, dłuższy jest proces produkcji, ale też wyższa jest pewność jakości.

Buty certyfikowane przez renomowane laboratoria kosztują więcej niż produkty bez pełnych badań, bo spełniają rygorystyczne wymogi BHP i prawa pracy.


5. Marka i renoma producenta

Wbrew pozorom marka to nie tylko „logo na języku”. Znani producenci inwestują w badania nad ergonomią, kontrolę jakości, trwałość klejeń i szwów, a także w gwarancję zgodności z przepisami BHP.

Dlatego np. buty New Balance czy Base kosztują 300–600 zł, a „no-name” o podobnym wyglądzie – 150 zł, choć różnica w jakości użytkowej jest ogromna.


6. Rodzaj stanowiska i środowiska pracy

Cena butów często odzwierciedla specyfikę środowiska, do którego są przeznaczone.

  • Buty do biura lub magazynu (suche, czyste warunki) mogą być tańsze, bo nie muszą być wodoodporne ani odporne na wysoką temperaturę.
  • Buty dla budowlańca, spawacza czy elektryka muszą mieć dodatkowe zabezpieczenia (np. HRO, CI, ESD, WRU), które automatycznie podnoszą koszt.

W praktyce: im trudniejsze warunki, tym bardziej zaawansowane (a więc droższe) buty są wymagane.


7. Trwałość i ekonomia użytkowania

Cena buta to nie tylko koszt zakupu, ale też koszt użytkowania w czasie. But za 150 zł, który zużyje się po 3 miesiącach, wychodzi drożej niż but za 400 zł, który wytrzyma rok. Dlatego dobry specjalista BHP zawsze patrzy na:

  1. żywotność buta.
  2. Jego zachowanie po dłuższym użytkowaniu (czy się rozkleja, ściera, deformuje).
  3. Oraz możliwość konserwacji i impregnacji.

W ten sposób koszt „rozpływa się” w czasie – i w dłuższej perspektywie tańsze staje się droższe obuwie.


Przegląd cen według kategorii i zastosowania

Do prac lekkich i suchych raczej wybierzesz klasę ochrony S1/ OB, O1, wtedy możesz spodziewać się ceny obuwia roboczego w przedziale 70 – 350 zł. Pracując w warsztacie, czy na produkcji sięgniesz po wyższy model S1P/ S2, który kosztuje ok. 150 – 450 zł.

Ciężkie warunki, budowa, czy trudny teren, wymagają klasy S3, których zakres cenowy wynosi 250 – 600 zł. W środowisku mokrym lepiej sprawdzą się buty robocze S4/ S5 za 100 – 450 zł. Z kolei przemysł ciężki, spawalnictwo i inne zawody, które wymagają bardzo specjalistycznego obuwia roboczego, to koszt butów roboczych między 400 – 1000 zł.


Na co uważać przy zakupie tańszych butów roboczych

Tanie buty (poniżej 100 zł) często:

  • Nie mają pełnej certyfikacji EN ISO 20345.
  • Mają podeszwę z miękkiego PU, który szybko się ściera lub kruszy.
  • Mają cienki podnosek stalowy, który może odkształcić się po uderzeniu.
  • Po 3–6 miesiącach przestają spełniać funkcje ochronne.

Z punktu widzenia BHP — lepiej kupić jedną porządną parę (np. 350 zł), która posłuży rok i spełni wszystkie normy, niż dwie tanie po 150 zł.


Cena butów roboczych to wypadkowa bezpieczeństwa, trwałości i komfortu.

Im lepiej but chroni, oddycha i wytrzymuje trudy codziennej pracy — tym wyższa jego cena, ale też niższe ryzyko urazu i rzadsza wymiana.


Więcej na temat obuwia roboczego i nie tylko, przeczytasz w naszych artykułach: